Θα Παραμείνει «Κλειστό» το Επάγγελμα του Φαρμακείου;

Pharmacy Management: Το φαρμακείο στην Ευρώπη βρίσκεται σε ένα δρόμο μεταρρυθμίσεων. Με μία υπάρχουσα κατάσταση αυξημένων δαπανών φαρμακευτικής περίθαλψης, αλλά και τα κεφάλαια να διεκδικούν μερίδιο σε αυτή την αγορά, τα κράτη μέλη πιέζονται για αλλαγές!

Που οδηγούμαστε λοιπόν; Ποιο νέο «τοπίο» θα αντιμετωπίσουμε στο επάγγελμά μας στην Ελλάδα;

Προυτζόπουλος Γιάννης: Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ακούμε να γίνεται λόγος για τα κλειστά επαγγέλματα και ανάμεσα σε αυτά να βρίσκεται και το φαρμακείο.

Μάλιστα, χωρίς να γίνεται καμιά ανάλυση, η αναφορά στους λόγους που η κοινωνία απαίτησε το φάρμακο και μια σειρά προϊόντα και υπηρεσίες να διατίθενται από τον επιστήμονα φαρμακοποιό, γίνεται λόγος για το «άνοιγμα» και αυτού του «κλειστού» επαγγέλματος. Γιατί; Ποιος άραγε θα ωφεληθεί και σε ποιο βαθμό;

Τα Δεδομένα

Πραγματικά για να λειτουργήσει ένα φαρμακείο απαιτούνται ιδιαίτερες προϋποθέσεις.

Πρέπει ο ιδιοκτήτης να είναι επιστήμονας φαρμακοποιός. Πρέπει να έχει αποκτήσει με ειδικές εξετάσεις άδεια ασκήσεως επαγγέλματος.

Επίσης για να λειτουργήσει ένα φαρμακείο υπάρχουν προϋποθέσεις γεωγραφικών αποστάσεων, διαστάσεων του χώρου, πληθυσμιακές προϋποθέσεις, μέχρι τελευταία και κριτήρια ηλικίας!

Παράλληλα τίθενται περιορισμοί στους ιδίους τους φαρμακοποιούς, όσον αφορά τη συμμετοχή τους σε άλλα φαρμακεία ( επιτρέπεται σε ένα ακόμη ) και επιβάλλεται τα φαρμακεία τους να είναι ατομικές η προσωπικές επιχειρήσεις ( Ο.Ε., Ε.Ε ), γιατί ακριβώς έχουν προσωπική ευθύνη στην εκτέλεση των καθηκόντων τους.

Θεωρείται λοιπόν «κλειστό» το επάγγελμα λόγω των παραπάνω προϋποθέσεων, όπως επίσης και από την άποψη ότι δεν μπορεί κάποιος μη φαρμακοποιός που διαθέτει τα κεφαλαία να λειτουργήσει φαρμακείο.

Για την καλύτερη κατανόηση του θέματος και για να αντιληφθούμε τη εννοούν λέγοντας για «ανοικτό επάγγελμα» θα κάνω μερικές επισημάνσεις.

Όλες οι μελέτες που έχουν γίνει για το φαρμακείο στην Ελλάδα γίνεται λόγος για 3.500 - 4.000 φαρμακεία που αντέχει το σύστημα σε όλη την επικράτεια.

Επίσης άλλη μια υπενθύμιση για να καταλάβουμε πόσο το τυχαίο η το συμφέρον της στιγμής μπορεί στην Ελλάδα να αλλάξει τα πάντα μέσα σε ελάχιστο χρόνο.

Πιστεύω να θυμόμαστε ότι για εννιά μήνες το 2006 και περιμένοντας νομοθετική ρύθμιση, 900 περίπου φαρμακεία προστέθηκαν στο σύστημα.

Τελικά με «κλειστό» το επάγγελμα στην Ελλάδα έχουμε τον μεγαλύτερο αριθμό φαρμακειών σε αναλογία πληθυσμού . Έχουμε ένα φαρμακείο ανά 1.000 κατοίκους όταν στη Δανία η αναλογία είναι ένα προς 18.000 (ακραίο βεβαία και αυτό!)

Τι Εννοούν Λοιπόν «Άνοιγμα;»

Θα το εκφράσουμε έτσι όπως όλοι γνωρίζουν αλλά δεν το λένε!

«Άνοιγμα» του επαγγέλματος εννοούν τη δυνατότητα να μπορεί οποιοσδήποτε διαθέτει τα απαραίτητα κεφαλαία να λειτουργήσει φαρμακείο.

«Άνοιγμα» εννοούν τη δυνατότητα, το φαρμακείο να μην είναι πλέον μόνο αυτούσιο και ανεξάρτητο κατάστημα, αλλά να μπορεί να αποτελέσει και τμήμα καταστήματος ( π.χ. Super market ).

«Άνοιγμα» του επαγγέλματος εννοούν το πέρασμα και του φαρμάκου στα χέρια του κεφαλαίου, γεγονός που το επενδύουν και με επιχειρηματολογία την οποία σε τελική ανάλυση καλό θα ήταν να γνωρίζουμε για να αντιπαρατεθούμε, αν υπάρξει τέτοια δυνατότητα.

«Άνοιγμα» εννοούν τελικά τη βίαιη μείωση του αριθμού των φαρμακείων μέσω επιθετικών επιχειρηματικών ενεργειών;

Στην Ελλάδα σήμερα δεν μπορούμε να μιλάμε για «κλειστό» επάγγελμα με τέτοιο αριθμό φαρμακειών! Μήπως παίζουμε με τις λέξεις;

P. M. KAI E.: Ποιοι κυρίως και πόσο θα θιγούν, αν επιχειρηματικά κεφάλαια εισχωρήσουν στο χώρο της λιανικής του φαρμάκου;

Π. Γ.: Α. Το σύστημα υγείας

Φαινομενικά ή και πραγματικά στην αρχή και για όσο διάστημα γίνεται η μάχη μεταξύ του κεφαλαίου και των παλαιών δυνάμεων του συστήματος, το σύστημα υγείας (υπηρεσίες υγείας, νοσοκομεία, ασφαλιστικά ταμεία…), θα ευνοείται.

Στην πορεία όμως που το κεφάλαιο θα έχει πάρει θέση, θα προσπαθήσει να κυριαρχήσει. Τμήματα του παλαιού συστήματος θα καταρρέουν και το σύστημα υγείας θα αρχίσει να χάνει. Τα κεφαλαία θα είναι διεκδικητικά. Εξ’ άλλου το έχουν αποδείξει. Απτό παράδειγμα αυτό που γίνεται με τις αλυσίδες τροφίμων, η το ολιγοπώλιο στη βιομηχανία γάλακτος.

Θα δημιουργηθούν λοιπόν μονοπωλιακές καταστάσεις και τότε βεβαίως θα πληρωθεί το τίμημα αυτής της επιλογής.Το οικονομικό μας σύστημα όχι μόνο κάνει ότι δεν γνωρίζει τι θα συμβεί, αλλά ευνοεί τέτοιες καταστάσεις. Και για να μην έχουμε αυταπάτες, είναι ένα πολύ δύσκολο έργο να μπούμε σε αυτό το παιχνίδι, αλλά πρέπει να πάρουμε θέση σε αυτή τη διαδικασία, με όλες τις δυνάμεις που διαθέτουμε.

Β. Ο Kλάδος Mας

Ποιοι θα θιγούν λοιπόν και ποιες οι συνέπειες στο επίπεδο του φαρμακείου:

1. Όλοι οι φαρμακοποιοί, λόγω πιθανής ταυτόχρονης μείωσης του ποσοστού κέρδους στο φάρμακο ή την απαίτηση έκπτωσης προς τα ασφαλιστικά ταμεία. Η έκπτωση εμφανίζεται σαν το μεγάλο όπλο των διεκδικητών του φαρμακείου και αυτοί λόγω μεγέθους αγορών, ισχυρίζονται ότι μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο.

2. Άμεσα τα μικρότερα φαρμακεία, λόγω μη βιωσιμότητας στις νέες αυτές συνθήκες.

3. Στα μεσαία και μεγάλα φαρμακεία θα συρρικνωθεί ο τζίρος τους και θα αναγκαστούν σε επαναπροσδιορισμό της θέσης τους με τις νέες συνθήκες ανταγωνισμού και αρκετά να χρειασθούν μεγάλες επενδύσεις προκειμένου να κρατηθούν και να επιβιώσουν.

4. Ίσως τα φαρμακεία της επαρχίας να νοιώσουν πιο αργά αυτές τις αλλαγές.

Όλη η κοινότητα όμως των επιστημόνων φαρμακοποιών θα θιγεί, γιατί στις περιπτώσεις αυτές οι μεγάλες αλυσίδες μειώνουν το εξειδικευμένο προσωπικό και οργανώνουν τις δομές τους με βάση οικονομικά κυρίως κριτήρια. Έτσι θα προτιμηθεί μη εξειδικευμένο προσωπικό μικρότερου κόστους.

Το πιθανότερο είναι να δούμε μεγαλύτερη ανεργία στον κλάδο μας. Εξ’ άλλου μη νομίζουμε ότι σήμερα δεν υπάρχει ανεργία (αναφέρομαι στους νέους κυρίως συναδέλφους).

Γ. Ο Aσθενής- Πελάτης

Ένας άλλος θιγμένος από αυτή τη νέα κατάσταση θα είναι ο ασθενής - πελάτης του φαρμακείου.

Σήμερα ο πελάτης του φαρμακείου απολαμβάνει ένα σύνολο υπηρεσιών πολύ υψηλού επιπέδου, οι οποίες λόγω κόστους και εξειδίκευσης είναι αδύνατον να του παρασχεθούν από άλλο κανάλι διανομής.

Το δίκτυο των φαρμακειών βρίσκεται και στο ποιο απομακρυσμένο χωριό της χώρας μας και η πρωτοβάθμια περίθαλψη σε πολλά επίπεδα έχει ανατεθεί στον φαρμακοποιό εδώ και πολλά χρόνια Ας μην ξεχνάμε και την καθημερινή και χωρίς αμοιβή εφημερία των φαρμακειών.

Ατενίζοντας το Αύριο

Σήμερα θεωρώ ότι όλοι ευνοούνται από την λειτουργία των φαρμακειών μας που συνεχώς βελτιώνεται.

Εμείς οι φαρμακοποιοί ζούμε από το σύστημα υγείας, ζούμε από τα ασφαλιστικά ταμεία, ζούμε από το φάρμακο. Πρέπει να είμαστε λοιπόν έτοιμοι να φέρουμε το φαρμακείο στη νέα εποχή, με καινοτομίες, με νέου τύπου λειτουργίες, αλλά και με προώθηση ενεργειών που θα παρακινήσουν το βαθύ κράτος σε ενέργειες.

Οποιαδήποτε ενέργεια που βοηθά στη μείωση του λειτουργικού κόστους του συστήματος και στην εξεύρεση λύσεων σε χρονίζοντα προβλήματα, είναι ευπρόσδεκτη να την εξετάσουμε και να την εφαρμόσουμε.

Πρέπει για παράδειγμα εμείς να επιβάλουμε την κάρτα υγείας, το έχουμε ανάγκη.

Το κόστος διαχείρισης της κάθε συνταγής πρέπει να μειωθεί, διότι γνωρίζουμε καλά πόσο κοστίζει κάθε συνταγή από τη στιγμή που γράφεται μέχρι να φτάσει να πληρωθεί.

Όλα τα παραπάνω δεν πρέπει να μας προκαλούν φόβο, αλλά πρέπει να μας προετοιμάζουν για ένα νέο καθεστώς πραγμάτων στον κλάδο μας.

Δεν θα πρέπει να φοβόμαστε για τις αλλαγές, που αναμφισβήτητα σε μικρό ή μεγάλο βαθμό θα μας επιβληθούν από τις Βρυξέλλες, αν πάρουμε το μέλλον στα χέρια μας, όταν είμαστε ικανοί να προσαρμοζόμαστε στις αλλαγές και όταν δεν μένουμε με σταυρωμένα χέρια αναπολώντας «τι ωραία που ήταν παλιά!»

P. M. KAI E.: Μήπως αυτό το επαπειλούμενο άνοιγμα πρέπει να αποτελέσει για μας έναυσμα για κινητοποίηση;

Π. Γ.: Πρέπει να αντιληφθούμε ότι η κοινωνία και οι σύγχρονες ανάγκες αλλάζουν. Δεν πρέπει να φοβηθούμε την καινοτομία. Ας αναπροσδιορίσουμε τον τρόπο εφημεριών, την λειτουργία το Σάββατο, δεν πρέπει να υπάρχει φαρμακείο χωρίς μηχανοργάνωση και τόσα άλλα...

P. M. KAI E.: Μήπως αυτή η νέα κατάσταση πραγμάτων κρύβει και ευκαιρίες με νέες προοπτικές συστεγάσεων και συνεργασιών, συνενώσεων φαρμακείων, για οικονομίες κλίμακας και καλύτερες υπηρεσίες προς τους πελάτες;

Π. Γ.: Ένα είναι βέβαιο!

Το επάγγελμα δεν έχει ανάγκη από ξένα κεφάλαια για να εξελιχθεί και να εξυπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τη δημόσια υγεία.

Ο κ. Προυντζόπουλος Γιάννης είναι πτυχιούχος της φαρμακευτικής Αθηνών. Διατηρεί συστεγασμένο φαρμακείο στη Βούλα Αττικής με τον συνάδελφο Γεωργακόπουλο Νίκο για είκοσι χρόνια και υπήρξε ιδρυτικό μέλος της εταιρίας φαρμακοποιών Active Health.

Κατεβάστε τώρα το Application!

Με την περιήγησή σας στο pharmamanage.gr αποδέχεστε την χρήση cookies.